سورنا فایل

استان تهران از 12 شهرستان و 27 بخش تشکیل شده است. این استان با مساحت 29683 کیلومتر مربع، بین 34 درجه و 11 دقیقه تا 36 درجه و 27 دقیقه عرض شمالب 50 درجه و 13 دقیقه تا 53 درجه و10 دقیقه طول شرقی واقع شده و از شمال با استان مازندران، از شرق با استان سمنان و از جنوب و غرب استانهای اصفهان و مرکزی و زنجان همسایه است. از نظر موقعیت نسبی جغرافیایی این استان در غرب دشت کویر و جنوب رشته کوههای البرز واقع شده است. شکل شماره (1-1)، موقعیت استان در کشور را نشان می دهد.

2-1) تاریخچه و سابقه سکونت در استان تهران

براساس مطالعاتی که تا کنون در سطح تهران

انجام شده قدیمیترین نشانه از حضور انسان در ناحیه اطراف گیلان دماوند پیدا شده است که به 14000سال پیش می رسد. انسان در اینجا غارنشین بوده و در مرحله گرد آوری غذا و شکار به سر میبرده است. یاقوت حموی در کتاب ‹‹معجم البلدان›› و قزوینی در اثر ‹‹البلدان››

درباره تهران نوشته اند: تهران قریه کوچکی بوده که بر سر راه شهر باستانی ری قرار داشته و گاه و بی گاه از این راه کاروانهای متعددی می گذشته اند، غارتگران بوده است که غالباً قافله ها و کاروانهایی که از نزدیک آنجا عبور می کردند مورد غارت قرار می گرفتند، همچنین سردارانی که قصد حمله به شر ری را داشتند با سپاهیان و مردان جنگی از این قریه به شهر ری حمله میبردند، به همین دلیل تهران نشینان برای حفظ و حراست خود در این منمطقه نقبها و سردابهایی ایجاد نموده و در صورت بروز خطر در آن مخفی میشدند.

ری در دوره باستان بخصوص در دوره ساسانیان به اوج خود می رسد و هم اکنون نیز آثار متعددی از این دوره در اطراف ری بر جا مانده است و تا قرن 4 هجری بزرگترین شهر مشرق زمین بود ولی بعدها در اثر حمله مغول به کلی ویران شد. با حمله مغولها به شهر ری و ویران کردن آن مردم شهر به تهران پناه آورده و در این سردابها مخفی شدند و از آنجا بود که توسعه و گسترش تهران شروع میشود. علی رغم احداث بناهایی چند در دوران صفویه وقتی که آقا محمد خان تهران را به عنوان پایتخت انتخاب کرد

(سال 1164) شمسی) تهران

دهکده ای بیش نبود.

تهران تا دوره صفوی چندان اهمیتی نداشت. تا آنکه

محمدخان قاجار در سال 1166 آن را به پایتختی برگزید. در این زمان شهر تهران 15000 نفر جمعیت داشت.

شروع شهر نشینی:

بعد از مرگ آغامحمدخان رشد و توسعه شهر تهران سریعتر شد به طوری که 10 سال بعد از مرگ وی جمعیت تهران از 15000 نفر به 50000 بالغ و در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه (1229شمسی) به 90000 نفر بالغ گردید.

در این زمان تهران از چهار محله به نامهای عودلاجان (محله عیان نشین)، چالمیدان، بازرا و سنگلج تشکیل شده بود و هر محله ای بوسیله یک دروازه به خارج از شهر راه پیدا میکرد و دروازه ارگ را که در شمال دیوار ارگ واقع بود دروازه دولت مینامیدند، (شکل شماره 2-1 ، نقشه محله های تهران در زمان ناصرالدین شاه). در طول حکومت ناصرالدین شاه اصلاحات مهمی توسط وزیر با کفایت او امیرکبیر انجام شد که مهمترین آنها عریضتر شدن کوچه ها ، احداث خندق و دیوار جدید به دور شهر و بنیاد 12 دروازه در اطراف آن میباشد. در دوران رضاخان آنچه بیشتر از همه به یاد مانده، ایجاد خیابانهاست که به تقلید از شهرهای اروپایی انجام گرفت و برج و باروی شهر برداشته شد و در مسیر آن چهار خیابان بزرگ و مستقیم که امروزه به خیابانهای کارگر ، انقلاب ، 17 شهریور و شوش نامیده میشوند احداث شدند.

پس از انقلاب نیز شهر تهران گسترش

زیادی یافت و خصوصاً در زمان جنگ مورد هجوم مهارجرت ها واقع گردید به طوری که جمعیت آن از 5/4 میلیون در سال 1350 به 6/6 میلیون نفر در سال 1370 رسید، در سالهای اخیر نـیـز شـهرداری تهران با اصلاح

برخی از فضای سبز شهری، تسهیلاتی در زمینه ترافیکی، فضای سبز، محیطهای گذراندن اوقات فراغت ، مجتمعهای فرهنگی و ... اقدامات مهمی را شروع نموده است.

3-1) ناهمواریها

ناهمواریهای استان تهران را میتوان به سه بخش تقسیم نمود.

الف) کوهستانی

این ناحیه جزیی از البرز مرکزی بوده و ارتفاع بالای 1500 متر را در برمیگیرد. ارتفاعات و قله های بلند از ناحیه به صورت

دانلود با لینک مستقیم

تحقیق درباره موقعیت جغرافیایی استان تهران

تحقیق درباره موقعیت جغرافیایی استان تهران تهرانموقعیت

yarafile چهارشنبه 10 خرداد 1396 ساعت 07:26

0 نظر

آموزش پیش دبستانی 10 ص

اختصاصی از سورنا فایل آموزش پیش دبستانی 10 ص دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 12

تاریخچه آموزش پیش دبستانی

تاریخچه آموزش پیش دبستانی در ایران به 80 سال پیش باز می گردد.

در سال 1298 مسیونر های مذهبی و اقلیت های دینی به احداث کودکستان ها و مراکز آموزش پیش دبستانی درتهران مبادرت نمودند .در همان اثنا زنده یاد جبار باغچه‏بان در سال 1303 به احداث باغچه اطفال در شهرستان تبریز مبادرت نموده و چند سال بعد در سال 1307 کودکستان دیگری در شهرستان شیراز دایر نمود. گفتنی است که در آن اثنا تنها از کودکان خانواده های مرفه و کارمندان عالی رتبه ادارات در این مراکز ثبت نام به عمل می آمد . استقبال این خانواده ها از عملکرد مراکز آموزش پیش دبستانی (کودکستان ها( سبب گردیدکه طی مدت زمان کوتاهی در تهران وچندین شهر بزرگ دیگر کشور، کودکستان هایی توسط بخش خصوصی دایر گردد .از جمله مهمترین برنامه های این مراکز می توان به بازی های مرسوم ، آموزش مقدماتی خواندن و نوشتن ، نقاشی و بازی با عروسک و اشکال هندسی اشاره نمود.در سال 1303 شورای عالی فرهنگ ،به تصویب انحصاری آیین نامه احداث مراکز آموزش پیش دبستانی در شهرستان تهران و درسال 1304به تصویب این آیین نامه برای سایر شهرهای کشور مبادرت نمود.نخستین امتیاز تاسیس کودکستان توسط وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه در سال 1310 صادر گردید.از این روی سال1310 آغاز فصل جدیدی در تاریخ آموزش پیش دبستانی ایران محسوب می گردد.نخستین آیین نامه ویژه کودکستانها و مراکز آموزش پیش دبستانی درسال 1312 به تصویب شورای عالی فرهنگ رسید. در ماده اول این آیین نامه ، سن کودکان جهت پذیرش در کودکستانها 4 تا 7 سال قید شده بود. این در حالیست که درسال 1335 ، آیین نامه جدیدی جهت اداره کودکستانها به تصویب رسید که طی آن سن کودکان ، 3 تا 6 سال تعیین شده بود. در سال1334 ، اداره مستقلی جهت رسیدگی و نظارت بر امور کودکستان ها تحت نظارت وزارت فرهنگ تاسیس گردید. در سال1340 ، اداره امور کودکستانهای کشور منحل شده و وظایف مربوطه به اداره کل تعلیمات ابتدائی محول گردید. در آن اثنا دولت به تلاش هایی درجهت احداث کودکستان های دولتی مبادرت نموده و با احداث کودکستانها در شهرهای سراسرکشور،کودکان خانواده های طبقه متوسط را تحت پوشش خود قرار داد. تا سال 1322 در سراسر کشور تنها تعداد 7 کودکستان وجود داشت و این در حالیست که طی سال1331 به 74 و طی سال 51 13 به 431 مرکز بالغ گردید. در همان اثنا تلاش هایی درجهت تربیت مربیان مراکز پیش دبستانی نیز آغاز گردید. درسال 1336 ، آموزشگاه های کودکیاری آغاز به فعالیت نمودند . اولین اساسنامه و برنامه درسی این آموزشگاهها طی سال 1345 به تصویب شورای عالی فرهنگ رسید. چندسال بعد تدریس رشته کودکیاری یا آموزش و پرورش پیش ازدبستان در برخی دانشکده های علوم تربیتی من جمله مدرسه عالی شمیرانات و دانشگاه ابوریحان آغاز گردید.

درسال1350 ، اداره کل تعلیمات ابتدایی به دفتر برنامه ریزی آموزش ابتدایی تغییر نام داده و واحد کودکستان های این اداره، عهده دارمسئـولیت طرح و برنامه ریزی آموزش و پرورش پیش دبستانی گردید. درسال1354، با توجه به توسعه کودکستانها و تربیت مربیان کودک، دفتر برنامه ریزی آموزش ابتدایی به دفتر آموزش کودکستانی و ابتدایی تغییر نام داده و بالاخره درسال 1359 در اداره کل و سپس در دفتر آموزش عمومی ادغام گردید . طبق آخرین آیین نامه کودکستانها که در سال 1349به تصویب شورای عالی آموزش و پرورش رسید، تشکیل کلاسهای آمادگی ضمیمه آموزش ابتدایی گردیده و سن کودکان کودکستانی 3 تا 6 سال تعیین گردید. درسال 1353 ، وزارت آموزش و پرورش طبق انتشار بخشنامه ای به اعمال اصلاحاتی در آیین نامه مذکور مبادرت نمود. مطابق این تغییرات تنها آندسته از کودکانی که از سن 5 سال تمام برخوردار بودند از حق ثبت نام درکلاسهای آمادگی بهره مند گردیدند.

درگذشته امتیاز تاسیس مهدهای کودک ویژه کودکان رده های سنی 3 تا 6 سال به وزارت آموزش و پرورش و مجوز تاسیس مراکز مراقبتی کودکان زیر رده سنی3 سال به اتاق اصناف واگذار گردید. ازسال1354، سازمانهای دولتی موظف به تاسیس مهدهای کودک شده و ضوابط آنها از سوی سازمان زنان تنظیم گردید. درسال1356، در بودجه کل سازمانهای دولتی، بودجه لازم جهت احداث مهدهای کودک ویژه فرزندان زنان کارمند پیش بینی شده و سازمان زنان مسئولیت تشکیل و نظارت بر آنها را عهده دار گردید. پس از انقلاب اسلامی ، بر اساس تصمیم گیری هیات وزیران، با انحلال سازمان زنان ، سازمان ملی رفاه خانواده، سازمان تربیتی شهرداری تهران و انجمن ملی حمایت از کودکان، اجازه تاسیس مهدهای کودک به وزارت بهداری و بهزیستی و سپس به سازمان بهزیستی محول گردید. درحال حاضر صدور مجوز و نظارت برکلیه مهدهای کودک دولتی و خصوصی بر عهده سازمان بهزیستی کشور است. ازسال 1372 کلیه کلاسهای آمادگی ضمیمه مدارس دولتی به علت کمبود جا منحل گردید.گفتنی است که این کلاسها 30 سال پیش درسال1349 و با تصویب شورای عالی آموزش و پرورش تشکیل شده بود . ازجمله انواع مهدهای کودک که درحال حاضر درسراسرکشور فعالیت دارند میتوان به موارد ذیل اشاره نمود:

ــ مهدهای کودک خصوصی که توسط بخش خصوصی احداث گردیده اند.

ــ مهدهای کودک خود محورکه وابسته به موسسات دولتی بوده و با کمک هزینه های دولتی و والدین کودکان اداره میگردند.

ــ مهدهای کودک کارگری که متعلق به کارخانجات بوده و تحت پوشش وزارت کار فعالیت دارند.

ــ مهدهای کودک ادارات آموزش و پرورش که به ثبت نام از فرزندان زنان شاغل درآموزش و پرورش مبادرت می نمایند.

ــ مهدهای کودک انجمنهای حمایتی سازمان بهزیستی که به ثبت نام از کودکان تحت پوشش بهزیستی و درصدی از افراد عادی مبادرت می نمایند.

ــ مهدهای کودک انجمنهای روستایی که به ثبت نام از کودکان روستایی مبادرت می نمایند.

تاریخچه فوق بیانگر این واقعیت است که سهم دولت در تاسیس مهدهای کودک بسیار ناچیز بوده و عمدتا به تنظیم آیین نامه ها و اعطای مجوزهای قانونی محدود بوده است به نحویکه پس از تشکیل اولین مهدهای کودک ، وزارت آموزش و پرورش به تاسیس مهدهای کودک دولتی پس از 42 سال مبادرت نمود. درحال حاضر برای کودکان زنان غیر شاغل