لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت
تعداد صفحات: 81
زمین شناسی البرز
موقعیت زمین ساختی البرز
ایران زمین ، فلاتی دگر ریخته در بخش مرکزی کمربند چین خورده کوهزائی آلپ – هیمالایا می باشد که به صورت یک خرده ورق (Microplate) حداقل از زمان میوسن پسین تحت اثر نبشهای وارده از طرف ورقهای (Plates) نسبتاً پایدار عربستان در جنوب و نوران در شمال ، در حال دگر ریختی مداوم است . اثر این دگر ریختی در تمامی فلات ایران بدلیل گوناگونی سبکهای دگر ریختی و وضعیت های ساختمانی حوضه های رسوبی ، یکسان نبوده است بطوری که می توان روشهای متفاوتی را در آن تفکیک نمود این مناطق ساختاری دارای تاریخ دگر ریختی و سبک های ساختمانی متفاوتی هستند .
اختلاف نظرات فراوانی در مورد مرزهای ساختمانی البرز وجود دارد ولی به طور کلی و براساس جدیدترین نظریات ارائه شده در این مورد (توکل سادات 1985) می توان مرز زونهای ساختاری البرز را بدین ترتیب برشمرد.
مرز شمالی زون از شرق به غرب در امتداد گسل های شمال البرز ، آستارا و مغان بوده و به قفقاز کوچک در شوروی سابق متصل میگردد . حد جنوبی زون نیز از شرق به غرب در امتداد گسل های میامی ، عطاری ، سمنان ، گرمسار و راندگی شمال تهران که مرز جدایش تهشنه های البرز از ایران مرکزی است ،قرار دارد و به سمت جنوب غربی در امتداد اسکارپ (Scarp) کرج – قزوین ادامه می یابد . مرز شرقی زون به صورت تدریجی با بینالود است و مرز غربی زون نیز در امتداد گسل اردبیل بسوی شمال کشیده شده و بموازات گسل مغان بسوی قفقاز کوچک می رود .
موقعیت جغرافیائی و ژئومورفولوژی
زون البرز با توجه به مرزبندی مورد نظر ( مابین 55 . ْ45 تا 55 . ْ55 شرقی . 20 . ْ55 تا 20 . ْ37 شمالی) ارتفاعات بسیار بلندی را که مرز دو نوع آب و هوای مرطوب و معتدل حاشیه خزر و گرم و خشک ایران مرکزی را بوجود میآورند ، تشکیل می دهد . بلندترین نقطه آن همانا مرتفع ترین قله خاورمیانه است 5670 متر (قله دماوند) ارتفاع دارد ، چهار جاده اصلی رشته ارتفاعات را تقریباً با راستای شمالی – جنوبی قطع می کند که از شرق به غرب عبارتند از : فیروز کوه ، هراز ، چالوس و منجیل (رودبار) ، چون این جاده ها ساختمانهای اصلی زون را قطع می نمایند ، بنابراین جهت مطالعات دقیقتر ساختاری مورد توجه قرار دارند .
بخشهای وسیعی از استانهای مازندران ، گیلان ، زنجان ، تهران و سمنان در این زون قرار می گیرند .
Ichalenkotal . (1974) ، با تاکید بیشتر بر روی فیزیوگرافی و ژئومورفولوژی ، البرز را به سه زون تقسیم نموده اند :
1) بخش البرز بلند : بخش چین خورده و گسل خورده ای از سنگهای پالئوزوئیک ، مزوزوئیک و ترشیزی بوده که توسط راندگی مُشا در جنوب بر روی بخش 2 و راندگی شمال البرز در شمال بر روی تهشنه های پهنة خزر رانده شده اند . در این بخش ، رشته جبال البرز بدلیل چین خوردگی و راندگیهای بزرگ ، مرتفع گردیده است ، کوه آتشفشانی دماوند در این بخش از البرز قرار دارد .
2) بخش چینهای کناری : این بخش از البرز بوسیله راندگی مُشا از البرز جدا شده و در راستای راندگی شمال تهران بر روی بخش 3 رانده شده است . سنگهای این بخش را سازند کرج تشکیل داده و بلندترین نقطه آن نیز قله توچال (3933 متر) می باشد .
3) بخش کوهپایه ای : شامل تپه های آبرفتی منشاء گرفته از بلندیهای البرز می باشد که از طرف شمال به چینهای کناری و از طرف جنوب به حوضه ایران مرکزی متصل می گردد .
در قسمتهای آتی این بخش ، نگرشی بر زمین شناسی عمومی رشته جبال البرز با تاکید بیشتر بر چینه نگاری سنگی آن داشته و آنگاه به بررسی مشخصات منطقه مورد مطالعه در این طرح می پردازیم .
زمین شناسی عمومی
الف – واحدهای سنگ شناسی و چینه شناسی موجود در منطقه البرز (و ارتفاعات ایران مرکزی و غربی) به طور خلاصه چنین است :
سنگهای پی منطقه البرز از سنگهای دگرگون شده پرکامبرین است . در روی این سنگها ، رسوبهای نوفی و تخریبی و گاهی مواد آذرین بنام سازند کهر ، به طور دگرشیب قرار گرفته است که متعلق به اینفراکامبرین است و بنظر می رسد که البرز در این مرحله بوسیله دریای کم عمقی پوشیده بوده است .
منطقة البرز
دریای دونین میانی فقط شرق این منطقه را می پوشانده است ، این دریا از شمال قله امغان تا شمال شرق گنبد قابوس گسترش داشته و باین ترتیب ، تا غرب منطقه کپت داغ نیز نفوذ مینموده است رسوبات دریای مزبور بترتیب از شمالشرق به جنوب غرب در رباط قره بیل، خوش ییلاق قلی در قالب تشکیلات خوش ییلاق (واحدهای 1 و 2) و در کلاریز در شمال دامغان با سکانس مختصرتر از خوش ییلاق رخنمون شده است .
تشکیلات خوش ییلاق با یک کنگلومرای قاعده ای آغاز میشود که بطور دگرشیب یا بادیکانفرمیتی بر روی راس تشکیلات پادها قرار دارد . چنانکه در ضمن توصیف دونین زیرین در این منطقه ذکر کردیم ، این کنگلومرای قاعده ای که پیشروی دریا را بعد از هیاتوس ایفیلن نشان میدهد سن امسین انتهائی (راس دونین زیرین) را دارد . بنابراین ، این کنگلومرا با اینکه جزو واحد 1 تشکیلات خوش ییلاق منظور شده اما سن آن با واحد مزبور تفاوت دارد .
واحد 1 تشکیلات خوش ییلاق بترتیب از پائین ببالا کنگلومرا ، کوارتزیت ، سپس دولومیت همراه با ایترکاشنهای شیلی و ماسه سنگی ، بعد سیلتستون ، ماسه سنگ ، آهک توف دار، سپس دیاباز ، سیلتستون خاکستری رنگ و بالاخره آهکهای نازک لایه فسیل وار تشکیل یافته است . باستثنای کنگلومراهای قاعده ای ، بقیة سکانس این واحد سن کودی نین دارد.
واحد 2 تشکیلات خوش ییلاق بترتیب از تناوب آهکهای سیلتی خاکستری با ماسه سنگهای فسیل وار ، دولومیت ، ضخیم لایه ، آهک دولومیتی و بالاخره آهک بارنی خاکستری فسیل دار تشکیل یافته . این واحد سن ژیوه سن Givetian دارد بقیه واحدهای تشکیلات خوش ییلاق به دونین بالا کی تعلق دارد .
در رباط قره بیل در شمال شرقی گنبد قابوس ، خوش ییلاقی در جنوب شرقی گنبد قابوس و در شمال شرقی شاهرود و در قله ای در جنوب شرقی خوش ییلاق و شمال غربی از یک کوه تقریباً همین سکانس های واحد 1 و دو واحد 2 تشکیلات خوش ییلاق رخنمون است .
زمین شناسی البرز
