سورنا فایل

مرجع دانلود فایل ,تحقیق , پروژه , پایان نامه , فایل فلش گوشی

سورنا فایل

مرجع دانلود فایل ,تحقیق , پروژه , پایان نامه , فایل فلش گوشی

دانلود پاورپوینت ترجمه ی نور

اختصاصی از سورنا فایل دانلود پاورپوینت ترجمه ی نور دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

 

دسته بندی : پاورپوینت 

نوع فایل:  ppt _ pptx

( قابلیت ویرایش )

 


 قسمتی از محتوی متن پاورپوینت : 

 

تعداد اسلاید : 10 صفحه

ترجمه ی نور For lectures, controls for all major room functions need to be located near the lectern.
A lighting manage­ment system enables lighting to be activated, deactivated and regulated and permits remote control of room-darkening facilities and projectors without interrupting the speaker.   Lighting tips •Where different luminaire systems are installed, it is easier to cater for changes in room use.
•Where high vertical illuminance is provided on the stage, speakers see better and look better.
•For safety, all stairs and exits need to remain illuminated during events. The presentation area and the black­board need to be brighter than the rest of the room.
The horizontal and vertical illuminance of the presenta­tion area should be at least 1.5 times the mean illuminance of the room.
So if room illuminance is 500 lux, the minimum lighting level at the front should be 750 lux برای سخنرانیها،کنترل عملکرد در اتاقها باید نزدیک تریبون باشد.سیستم مدیریت روشنایی قادر است بدون دخالت گوینده فعال،غیر فعال و تنظیم شود و امکانات و پرژکتورهای اتاق تاریکی را هم کنترل کند.       قسمت معرفی(سخنرانی)و تخته سیاه نیاز به روشنایی بیشتر نسبت به دیگر مناطق(قسمتهای)اتاق دارد.روشنایی افقی و عمودی قسمت میز سخنرانی حداقل باید یک ونیم برابر روشنایی اتاق باشد.           بنابر این اگر روشنایی اتاق 500lux باشد،حداقل روشنایی قسمت سخنرانی باید 750luxباشد. Even though read­ing habits have changed consider­ably since the advent of electronic media, books are still an indispensa­ble tool for learning.
In schools especially, librar­ies perform an important function in encouraging enjoyment of reading.
The physical surroundings and the atmosphere of a library play a major contributory role here. اگرچه نحوه ی خواندن با پیشرفت رسانه های الکتریکی به طرز چشمگیری تغییر کرده است اما هنوز هم کتاب ها ابزاری ناگزیر برای یادگیری به شمار می ایند.
در مدارس بخصوص کتابخانه ها کارهای مهمی برای تشویق ولذت بردن از خواندن انجام می شود.
فضای فیزیکی موجود در یک کتابخانه نقش مهمی را در این امر ایفا می کند.
The reading area should be an agreeable place to work, a place where readers feels comfortable.
Large windows for ad­equate daylight are a pre­requisite for this.
Blinds not only provide a protective screen against direct sun­light; on a cloudy day, they can also direct additional daylight into the room.
When planning artificial lighting, the first rule here is to ensure glare- and reflection-free conditions for library users studying papers, reading books or periodicals or simply look­ing round the room مکان مطالعه باید مکانی دلپذیر برای مطالعه باشد.
در واقع مکانی باشد که مطالعه کننده در ان احساس راحتی و ارامش داشته باشد.
به این منظور پنجره های بزرگ برای روشن بودن محیط در روز امری لازم است .پناه ها نه تنها مانعی

  متن بالا فقط قسمتی از محتوی متن پاورپوینت میباشد،شما بعد از پرداخت آنلاین ، فایل را فورا دانلود نمایید 

 


  لطفا به نکات زیر در هنگام خرید دانلود پاورپوینت:  توجه فرمایید.

  • در این مطلب، متن اسلاید های اولیه قرار داده شده است.
  • به علت اینکه امکان درج تصاویر استفاده شده در پاورپوینت وجود ندارد،در صورتی که مایل به دریافت  تصاویری از ان قبل از خرید هستید، می توانید با پشتیبانی تماس حاصل فرمایید
  • پس از پرداخت هزینه ،ارسال آنی پاورپوینت خرید شده ، به ادرس ایمیل شما و لینک دانلود فایل برای شما نمایش داده خواهد شد
  • در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون بالا ،دلیل آن کپی کردن این مطالب از داخل اسلاید ها میباشد ودر فایل اصلی این پاورپوینت،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
  • در صورتی که اسلاید ها داری جدول و یا عکس باشند در متون پاورپوینت قرار نخواهند گرفت.
  • هدف فروشگاه پاورپوینت کمک به سیستم آموزشی و رفاه دانشجویان و علم آموزان میهن عزیزمان میباشد. 


 

دانلود فایل  پرداخت آنلاین 


دانلود با لینک مستقیم


دانلود پاورپوینت ترجمه ی نور

تحقیق درباره ترجمه درس الکترونیک صنعتی 50 ص

اختصاصی از سورنا فایل تحقیق درباره ترجمه درس الکترونیک صنعتی 50 ص دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 51

 

دا نشگاه آزاد اسلامی واحداراک

دانشکده فنی ومهندسی

گروه الکترونیک

عنوان:

ترجمه درس الکترونیک صنعتی

استاد :

جناب آقای دکتر سلامی

دانشجو :

معصومه ملکیان 80021581

زمستان 84

انواع ساختا رکلی عرضه یک ساختار 3 فازی. تجزیه و تحلیل مدار برقی در این بخش از ساختر مشابه به مدار برقی به عنوان یک خانواده کلی استفاده کرده است و لتاژ مشابه به فرکانس در ساختر دسته بندی شده در حالت مشابه در این بخش مورد ارزیابی قرار گرفته. هر چند در مورد بار پلی فاز، رابطه بین بار طبیعی و عرضه به منظور کاهش ولتاژ اصلی و متناسب می تواند کاهش یابد، مبدل ثانویه می تواند به منظور ارتقاء فاکتورهای مورد استفاده به منافذ متصل شوند. در این حالت با تجزیه و تحلیلهای خودمان را به منظور افزایش نتیجه ساختار 3 فازی تصدیق می کنیم. زمانی که چند لاکننده یک گرد، خاص بار 3 فازی ارائه می دهد. مجموعه، ولتاژ حاصل در مقایسه با فرکانس زاویه مربوطه به صورت زیر مطرح می شود:Kw,3Kw,5Kw,7Kw,9Kw,11Kw. اگر رابطۀ بین ساختار خشی عرضه، و بار کاهش یابد، یک نوع ساختار خشی عرضه، و بار کاهش یابد، یک نوع ساختار هارمونک 3 ویا کد ساختار چند دلار فاز مربوطه مطرح می شود در این حالت این ساختار در 3 فاز می تواند مدت طولانی تری بماند ولتاژ های V2 , V3 با توجه به گسترش آنها به صورت زیر می توانند مطرح شوند: Kw, 5Kw, 7Kw , 11Kw. به صورت کلّی ،اگر باز فاز q باشد، کاهش خنثی می تواد هارمونیک Kg یا زیاد کند و یا آن را مضاعف کند عدم وجود رابطه خنثی تجزیه و علتهای مضاعف را با مشکل مواجه می کند.در این حالت، ساختارهای اجرایی فازq مدت طولانی تری نمی تواند مستقل بمانند. در نتیجه ما فقط می توانیم فرکانس 3 تایی را با محصول3 فاز مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم. ماهیت و پیچدگی این نوع محاسبات ب انتایج ذکر شده در مورد کنترل کامل و ساختار تنظیم کند 3 فازی قابل مقایسه هستند.

ما بعد آنشان خواهیم داد که، در نهایت، همانطور که نتایج کیفی ساختارها نگران کننده هستند. نتایج به دست آمده به ساختار افزایند. با یک نتیجه 3 فازی که دستان نسبت ساختار مضاعف K از3 متفاوت است، قابل انتقال می باشند. این قبیل ساختارها باعث می شود تا بتوانیم ویژگیهایی برای مقادیر متفاوت K عنوان کنیم.

فرکانس 3 تایی: شکل 613، بیانگر تصویر مدار برقی 3 فاز و فرکانس حاصل است که بدون رابطه ای خنثی بیان شده است و از 3 گرد ساختار6تایی با 3 سیستم متعادل3 فازی با توجه به ولتاژ زمان T و حرکت با فاصله زمان مناسب TA استفاده کرده است.

تجزیه و تحلیل فاصله ای: میزان ارائه ولتاژ P در طول هدایت ساختار T1 شبیه به V3 در طول هدایت T2A است و یا شبیه به V/3 در طول هدایت T است حالا این نوع زمانهایمربوط به هدایت ساختار از طریق 27a جایگزین می شوند، در نتیجه فرمول زیر را داریم:

 

در حالیکه ان 3 ولتاژ مدت زمانی برابر با دارند نیم چرخه مثبت و منفی آنها از علامت مربوط مجحز است لازم است تا عمفلکرد را در طور 6/1 ولتاژ چرخه مبوط محاسبه کنیم، بدین ترتیب اگررا برای WT بشناسیم و سپس می توانیم ساختارهای را به صورت زیر کاهش دهیم.

 

جریانهای I3,I2,I1 در یک فاز با 3 ظرفیت، بیانگر رضایت در مورد نیم چرخش متناوب در رابطه متقارن به صورت است. در این حالت می توانیم توصیفات را برای این قبیل جریانها از طریق چرخه آنها با توجه به محاسبه 6/1 چرخه کاهش دهیم. با یک یار که مشکل از 3 مقاومت خالص و برابر با مقدار R ات زمانی که زاویۀ حرکت نا ساختارها افزایش می یابد، 3 عملکرد موفق ممکن است حاصل شود:: 3 یا 2 ساختار تار سیتون وجود دارد که اجرا می شود. زمانی که اجرا می شود، ترسینونهای T2 ,


دانلود با لینک مستقیم


تحقیق درباره ترجمه درس الکترونیک صنعتی 50 ص

ترجمه مقاله مدیریت تحمل خطا در رایانش ابری : یک چشم انداز سطح سیستم

اختصاصی از سورنا فایل ترجمه مقاله مدیریت تحمل خطا در رایانش ابری : یک چشم انداز سطح سیستم دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
ترجمه مقاله مدیریت تحمل خطا  در رایانش ابری : یک چشم انداز سطح سیستم

این مقاله ترجمه مقاله انگلیسی   Fault Tolerance Management in Cloud Computing:
A System-Level Perspective می باشد ./

 

سال انتشار : 2012/

انتشارات : IEEE /

تعداد صفحات مقاله انگلیسی :10/

تعداد صفحات فایل ترجمه : 18/

فرمت فایل ترجمه : Word /

 

مقاله اصلی را به زبان انگلیسی می توانید رایگان از اینجا دریافت فرمایید /

 

 

چکیده

 افزایش محبوبیت رایانش ابری به عنوان یک گزینه ی جذاب برای سیستم های پردازش اطلاعات کلاسیک، اهمیت عملیات پیوسته و صحیح آن را در حضور بخش های خطادار افزایش داده است. در این مقاله یک دیدگاه ماژولار سطح سیستم نوآورانه  برای ایجاد و مدیریت تحمل خطا درفضای ابر پیاده سازی و معرفی می کنیم. یک رویکرد سطح بالای جامع برای نشان دادن جزئیات همین رویکردهای تحمل خطا را پیشنهاد می کنیم که برای توسعه دهندگان برنامه و کاربران با استفاده از لایه ی خدمات اختصاصی تأمین می شود. به طور خاص لایه ی خدمات به کاربران این امکان را میدهد تا سطح مورد قبولی از تحمل خطا را اعمال کنند و به دانشی در مورد روش های تحمل خطا نیاز ندارند واین دانش ها در ابر پیش بینی شده و پیاده سازی های آن وجود دارند.

 

 

 

تماس با ما برای راهنمایی یا ترجمه با آدرس ایمیل:

magale.computer@gmail.com

 

 

شماره تماس ما در نرم افزار تلگرام:

تماس با ما+98 9337843121 

 

 تماس با ماکانال تلگرام‌  @maghalecomputer

 

 توجه: اگر کارت بانکی شما رمز دوم ندارد، در خرید الکترونیکی به مشکل برخورد کردید و یا به هر دلیلی تمایل به پرداخت الکترونیکی ندارید با ما تماس بگیرید تا راههای دیگری برای پرداخت به شما پیشنهاد کنیم.


دانلود با لینک مستقیم


ترجمه مقاله مدیریت تحمل خطا در رایانش ابری : یک چشم انداز سطح سیستم

تحقیق درباره ترجمه کشف دنیاهای جدید

اختصاصی از سورنا فایل تحقیق درباره ترجمه کشف دنیاهای جدید دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 36

 

کشف دنیاهای جدید:

یکی از نقش های حسابداری و حسابرسی اجتماعی و محیطی.

گلن لیمان

دانشگاه جنوب استرالیا، مؤسسه تحقیقات اجتماعی هاوک، نورث تریس، ادلاید 5000، استرالیا.

چکیده:

این مقاله با دیدی انتقادی حسابداری اجتماعی و محیطی مدرن را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد. در ابتدا، راجع به این موضوع بحث می کنیم که مدل های حسابداری اجتماعی و محیطی نوین بر پایه چهارچوب های لیبرال و فرایند گرایی که برای پیشنهادات و طرح های اصلاحی محدودیت هایی قایلند توسعه یافته اند. پس از آن بر موارد تمرکز حسابداری اجتماعی و محیطی بر شرکت ها خواهیم پرداخت که در این مورد حسابداری اجتماعی و محیطی به عنوان موجودیتی که به سیستم های حسابداری هویت می بخشد و سعی در رفع اشتباهات متداول در این زمینه دارد، عمل خواهد کرد. برای توسعه در ایجاد دیدگاهی جدید نسبت به نقش های اجتماعی و محیطی حسابداری، این مسئله به نظر رسید که آیا افکار کمونیستی نوین می توانند فرایندهای دموکراتیک را تقویت کنند. هدف از این بررسی ترغیب مناظرات و مباحثی است که در حوزة نقش شرکت ها و اثرات آن ها بر طبیعت در بر می گیرند. ما در این زمینه بحث می کنیم که موراد نهفته در تئوری کمونیستی نوعی مدل دموکراتیک می باشند که از طریق آن می توان به طور انتقادی مسیر و هدف حسابداری را به عنوان مؤسسه ای در حوزه عمومی مورد نقد و بررسی قرار داد.

مقدمه:

"حسابداری محیطی" و "حسابرسی محیطی" طی 5 سال گذشته حوزه رو به رشدی برای تحقیقات محققان حسابداری بوده است.1 این مقاله بر پایه همین توسعه ها و پیشرفت های اخیر در حسابداری محیطی انجام شده است تا به سه هدف متعامل زیر نایل شود:

- نشان بدهد که حسابداری محیطی همانطور در حال حاضر نیز به همین گونه است و به عنوان روح حسابداری در شرکت ها به کار می رود تا بتواند بر اشتباهات متداول این بخش اثر گذار باشد.

- ساختارهای لیبرال را که حسابداری محیطی بر پایه آن بنا شده است را مورد بررسی و آزمون قرار دهد و مباحثی را که در اجتماعات گوناگون در این مورد در می گیرد، توضیح دهد.

- مشخص کند که آیا تفکرات کمونیستی مدرن 2 می توانند فرایند های دموکراتیک را که مباحث و مناظرات مربوط به نقش شرکت ها و آثار آن ها بر محیط را ترغیب می کنند، تقویت کند.

در این مقاله، کمونیست به عنوان یک حرکت سیاسی که تلاش های مدل های مدرن لیبرال را که برای پشتیبانی و توسعه چهار چوب های مسئولیت پذیری و قابلیت حسابرسی شدن به کار می روند، مورد چالش قرار می دهد، مد نظر قرار گرفته است.3 کمونیست ها اعتقاد دارند که حوزه تعریف "خوبی" همیشه برای تعریف آنچه که صحیح است کافی نیست، زیرا ملاک استقلال و آزادی در دیدگاه لیبرال می تواند برخی موارد "معنا دار" را مد نظر قرار ندهد.

واژه "معنا دار" به برداشت " تیلور" از بشریت به عنوان حیوانات خودآگاه بر می گردد. تیلور با طرح واژه "خودآگاهی" بحث می کند که هیچ تعریف و توضیح کاملی درباره این که بشر چگونه می تواند برای خویشتن خود احترام قایل باشد، در صورتی که درک کامل از خود نداشته باشد، وجود ندارد (تیلور، 1983، ص 144) درک افراد به عنوان موجوداتی خودآگاهی، از "خوبی" تحت تأثیر "پیش فرض های قوی" ذهنی افراد قرار می گیرد (تیلور 1989) پیش فرض هایی که وابستگی های فرهنگی، اجتماعی و محیطی افراد نشئات می گیرند و فرد هویت خود را به شدت در گرو آن ها می داند.

در اینجا ما بحث می کنیم که چهارچوب های مسئولیت پذیری سخت گیرانه لیبرال پا دادن اطلاعات اضافی به صاحبان سرمایه بدون این که دقیقاً تأثیرات شرکت را بر محیط مورد نقد و بررسی قرار دهند، وضعیت موجود را به وجود آورده اند. رابطه بین چهارچوب های مسئولیت پذیری سخت گیرانه لیبرال و تئوری سرمایه داری منجر به ایجاد یک دید ابزاری نسبت به نقش حسابداری شده اند. در ادبیات مفصل حسابداری اجتماعی و محیطی مدرن نوعی مباحثه دموکراتیک لیبرال و فراینی سخت گیرانه وجود دارد که به شرکت ها نقشی چون مؤسسات عامل تغییرات اجتماعی می دهد (برای مطالعه بیشتر به مؤسسه کانادایی حسابداری رسمی و دارای حق امتیاز، 1992، و بنگاه تحقیقاتی حسابداری استرالیا 1997 مراجعه کنید). 4

علاوه بر این، موانع لیبرال دموکرات بر پایه قراردادهای اجتماعی بین شهروندان ساختاربندی شده اند، که بر این اساس تفکر همکاری آزادانه افراد آن، شناخته می شود. در این مورد بحث می کنیم که ادراک کمونیستی از مسئولیت پذیری، یک قرارداد اجتماعی غیر ضروری است که براساس اصول لیبرال بنا شده است و ارتباط نزدیکی نیز با مفهوم ابزاری استدلال عملی یا کاربردی دارد. تصحیح کمونیستی این مسئله به نظر ضروری می رسد، زیرا نظریات جدید متخصصان حسابداری، مسئولیت پذیری محیطی را به عنوان اجرای فرایندی که مسایل محیطی را با شناخت و تعیین دارایی ها و تعهدات محیطی تا حد امکان، استاندارد کرده است، تعریف کرده اند. تا زمانی که این مشکلات توسط تئوری های جدید حسابداری محیطی تصحیح نشده اند. متخصصان حسابداری به راحتی می توانند حسابداری محیطی را براساس مفاهیم ابزاری آن به عنوان راهی برای قانونی جلوه دادن فعالیت هایشان تعریف کنند. کمونیست ها در مورد گرایش به کاهش دلایل عملی در مقایسه با استدلال های ابزاری که نوعی از استدلال هستند که توسط اقتصاددانان برای رسیدن به بهترین نتیجه با استفاده از کمترین هزینه استفاده می شوند، و دلیل اصلی مشکلات مدل های مسئولیت پذیری لیبرال هستند، نگران هستند. (تیلور 1995، a و b و c)

در این مقاله بحث می کنیم که چهارچوب های حسابداری اجتماعی و محیطی مدرن تمایل به تبعیت از ضوابط ابزاری دارند، بنابراین در حال محدود کردن حوزه خود در استدلال عملی هستند که روش ها و ابزارهایی را که ما توسط آن ها زیر سلطه حکومت قرار می گیریم، تحت نظر قرار می گیریم و کنترل می شوند، را مورد بررسی قرار می دهد. گری، اُوِن و آدامز (1996) مفهومی از مسئولیت پذیر را بر پایه اصول لیبرال راولسیان، توسعه دادند، که در آن، افراد مانند آنچه که در تئوری، هابز آمده است، به شدت تحت تأثیر مفروضات خودخواهانی و فردگرا قرار نمی گیرند (برای مطالعه بیشتر به لیمان، 1995، هاوک 1995 مراجعه کنید) در مطالعات و تحقیقات اصلاح گران مسئولیت پذیری لیبرال، باعث می شود که شرکت ها می توانند متحول شده و مسئولیت پذیر شوند (گری و همکاران، 1995). گری (1989)؛ گری، کاوهی و لورس (1995) توضیح می دهند که حس لیبرالیسم به عنوان وسیله ای برای در برگرفتن انواع علایق گوناگون در جامعه، و تمام آن هایی که نشان دهنده دیدگاه های گوناگون نسبت به فعالیت های شرکت هستند، عمل می کند. با این نتیجه گیری، پروژه گری – اُوِن نشان دهنده دموکراسی مشارکتی است که با بازنگری در تحقیقات راولز (1971 و 1993) و مک فرسون (1979) به دست آمده است. در تأیید دیدگاه های دموکراتیک و لیبرال کلاسیک، عنوان می شود که جوامع مدنی و دولتی می توانند با مشارکت های و ایجاد یک درک مثبت از آزادی که در آن شرکت ها نیز می توانند به گونه ای مسئولیت پذیر شوند که براساس علایق عمومی فعالیت کنند، با یکدیگر همکاری کنند. یک بخش از نقش دولت ایجاد قوانین و ساختارهای فرایندی خواهد بود که به وسیله آن نیازهای صاحبان سرمایه در جوامع دموکراتیک و پلورالیست برآورده شوند. برای ایجاد شناخت رسمی و حقوقی، حقوق صاحبان سرمایه در کسب اطلاعات اجتماعی و محیطی، تئوری نئوپلورالیسم گری – اُوِن دیدگاه لیبرال کلاسیک جامعه مدنی – دولتی را مدون و اصلاح می کند. بدین ترتیب می تواند به نیازهای صاحبان سرمایه پاسخگو باشد. البته با این که نظریات پیشنهادی گری – اُوِن جالب توجه هستند، اما آن ها نوع ادراک از رابطه بین جامعه مدنی و دولتی را که از ضروریات جوامع جمهوری خواه هستند، مشخص نمی کنند. همچنین اهمیت زیادی به نقش مؤسسات شهری به عنوان ابزارهایی جهت غلبه به مشکلات و مدل هال کنترلی و هدایت قوانین دولتی داده نشده است.

تیلور از تئوری نئوپلورالیسم داورکین (1987)، مک فرسون (1979)، و راولز (1971) که نظریات گری – اُوِن و ماوندرز (1991، 1988) را تأیید می کنند، پا را فراتر گذاشته است. یک مدل شهری و جمهوری خواه که مهم از نظریات تیلور است، ابزارهایی را جهت تحت کنترل درآوردن کاربردهای سلطه جویانه کاپیتالیسم بین الملل ارائه کرده است و راهی را برای درک کاربردها و آثار محیطی و اجتماعی این پدیده ارائه داده است. آنچه که در اینجا حیاتی به نظر می رسد، یک نیاز تئوریکی جهت مطالعه کاربردهای


دانلود با لینک مستقیم


تحقیق درباره ترجمه کشف دنیاهای جدید

مقاله درباره تعلیم و تربیت متن اصلی با ترجمه

اختصاصی از سورنا فایل مقاله درباره تعلیم و تربیت متن اصلی با ترجمه دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 18

 

 

American Philosophy

Narrativity, Modernity, and Tragedy:How Pragmatism Educates Humanity

Sami PihlströmUniversity of Helsinkisami.pihlstrom@helsinki.fi

 

ABSTRACT: I argue that the modernist notion of a human self (or subject) cannot easily be post-modernistically rejected because the need to view an individual life as a unified ‘narrative’ with a beginning and an end (death) is a condition for asking humanly important questions about its meaningfulness (or meaninglessness). Such questions are central to philosophical anthropology. However, not only modern ways of making sense of life, such as linear narration in literature, but also premodern ones such as tragedy, ought to be taken seriously in reflecting on these questions. The tradition of pragmatism has tolerated this plurality of the frameworks in terms of which we can interpret or ‘structure’ the world and our lives as parts of it. It is argued that pragmatism is potentially able to accommodate both the plurality of such interpretive frameworks—premodern, modern, postmodern—and the need to evaluate those frameworks normatively. We cannot allow any premodern source of human meaningfulness whatsoever (say, astrology) to be taken seriously. Avoiding relativism is, then, a most important challenge for the pragmatist.

1. The idea that "grand metanarratives" are dead is usually regarded as the key to the cultural phenomenon known as postmodernism. We have been taught to think that the Enlightenment notions of reason, rationality, knowledge, truth, objectivity, and self have become too old-fashioned to be taken seriously any longer. There is no privileged "God's-Eye-View" available for telling big, important stories about these notions. The cultural hegemony of science and systematic philosophy, in particular, is over.

Nevertheless, as even some postmodern thinkers themselves keep on insisting, we still have to be committed to the grand narrative of our individual life.(1) We cannot really dispense with the modernist notion of self, and the one who says we can forgets who she or he is. From the point of view of our own life, no postmodern death of the subject can take place. On the contrary, my death transcends my life; it is not an experienceable event of my life—as Wittgenstein also famously pointed out at Tractatus 6.4311. Most (perhaps all) of us feel that one's own death is hardly even conceivable from within one's life.

On the other hand, somewhat paradoxically, death must be postulated as the imaginary end point, the final event, of the story of my life. If there were no death (i.e., the annihilation of my self) to be expected, I could not even realize that I am leading a specific, spatio-temporally restricted human life. The fact that death is awaiting for me, even if I cannot fully understand what it is all about, enables me to think about my life as a coherent whole with a beginning and an end. Only with respect to such a life can the question of "meaning" or "significance" arise.

It seems, then, that no postmodernist talk about the disappearance of the subject, connected with the distrust felt toward grand narratives, can force us to give up this meta-level fact about our life. We might perhaps even say, echoing Kant, that the inescapability of death is a necessary "transcendental condition" of a meaningful (or, for that matter, meaningless) life. Human life as we know it is intelligible only under the circumstances in which death inevitably puts an end to it. Without death, our lives would be something entirely different, something about which we can have no clear conception whatsoever—not from the point of view of our present human condition, at least.

Death, then, plays a decisive role in the modern human being's understanding of her or his life as a unified narrative. Let us explore the essentially modern notion of narrativity in some more detail. It is a central element of the modern outlook, of our typically modern conception of personal identity, to employ this notion in making sense of our lives. The modern person, often without noticing it, conceives of her or his life as a "story", and this narrativist attitude to life has been conceptualized in various ways in the history of modern thought (cf. Taylor 1989). To see one's life as a linear progression from a starting point, through various phases (corresponding to adventures in a novel), up to its final page, death, is to be a modern person. To go postmodern is to break this chain of narration, as in self-conscious fiction, in which the story itself somehow "knows", and shows that it knows, that it is only a fictional story. The postmodern person could, or such a person thinks that she or he could, understand that the subjective life she or he leads is not really the life of a single, unified subject. Then, apparently, such a "subject" would not be a person in any normal sense of the term.

I am not simply suggesting that we should not at all attempt to go postmodern in this sense. The "antihumanist" French (as well as American) thinkers have had many insightful things to say about the ways in which the modern subject is constituted in terms of the social and political structures (e.g., power relations) which make life-narratives possible in the first place—instead of being the fully autonomous center of its life we are (modernistically) inclined to think it is. Furthermore, interesting post-structuralist developments of these investigations have been pursued. Some are still emerging. Yet, from the point of view of an individual human being living in her or his natural and cultural environment, there can be no total disappearance of the subject any more than there can be a total disappearance of all acting characters in a literary narrative. Narratives are about actions—usually about human actions in some problematic circumstances. There simply is no way for us humans to remove this fact of humanity. To do so would require that we turn into beings quite different from what we in fact are. As long as our life is intelligible to us, we will presumably be unable to fail to see ourselves as characters in a narrative, acting in the midst of the problems our environment throws against our face. Even the postmodernist writers themselves, whose work I am unable to comment upon here in any detail, must view themselves as subjects engaging in the intentional action of writing postmodernist prose.

It is, in fact, somewhat ironical that postmodernist philosophers and sociologists of science—for example, Joseph Rouse (1996) in his recent book—strongly emphasize the need to take seriously the narrative aspect of science, thus employing an inherently modernist notion in apologizing for postmodernism. "Modernist" philosophers of science need not necessarily oppose the idea that science, like any other human practice, is partly constituted through the narratives told in and about it.(2) On the contrary, they may join the postmodernist thinkers in granting narrativity an important place in the formation of scientific world-views.

2. I would now like to suggest that, despite the thoroughgoing modernity (or postmodernity) of our age, we should not only take into account the modern and postmodern literary analogues of human life (i.e., linear narrative and broken, "self-conscious" narrative), but also be prepared to look at our lives, at least occasionally, in premodern terms, e.g., in terms of classical tragedy. Our serious mistakes in life will, we might come to think, be "revenged"—perhaps not by any supernatural forces, but by other human beings or by the non-human nature nevertheless. Or at least so we can interpret those mistakes. We might, for example, conceive of a disastrous car accident or plane crash as analogous to the nemesis the tragic hero confronts after having committed the tragic mistake. Many people would undoubtedly consider this an irrational idea. The people who die in such accidents—let alone those millions who die in wars and massacres— are usually innocent. They never did anything that ought to be revenged: they made no tragic mistakes; they just died, unnecessarily.

But this is not the point. The tragic figures—say, Oedipus or Hamlet—were, in some sense, innocent, too. Perhaps the most tragic thing that can happen to a human person is that even an innocent life may be "revenged". Even if, in some conventional sense, the character has been innocent or even virtuous, there may still be something fundamentally "wrong" in her or his life, or in the very fact that she or he lives at all. In our (post)modern economic societies, we may quite easily think about our lives as crimes against humanity. It is because we live in the way we do that the non-human nature and all the poor people in the third world suffer incredibly. We cannot help contributing to the increasing of that suffering, even though we live as responsibly as we can within our standard Western liberal democracies. We deserve a nemesis.(3)

I do not think that any authentic feeling apparently captured in (quasi-)religious exclamations like "I am guilty" or "I have sinned" can be easily reached in concrete human life. But the Christian experience of sin, or moral condemnation in front of God, is perhaps the closest analogue to the experience I try to describe (an experience that we, rich Western people as we are, ought to be capable of having), except that the world-view of tragedy recognizes no Christian salvation. Therefore, tragedy is conceptually closer to us non-believers.

What I try to say is that the points of view to the world provided by fundamental physics, molecular biology, and neurophysiology are not the only legitimate ones to be taken into account when we try to understand our humanity. We should open our eyes to what, say, tragedy (among many, perhaps conflicting perspectives) can tell us about our lives. In the pluralistic spirit of pragmatism, we should tolerate various different points of view— language-games employing different standards of acceptability, pursuing different goals, and satisfying different human needs— for interpretively structuring the world, including our own place in its scheme of things (see Pihlström 1996a). Modern science is, of course, one of these human perspectives to reality, but the premodern tragic picture of man's fragile position in the world cannot be excluded just because there is no "scientific evidence" for its correctness. It is a correct picture in an entirely different sense, based on entirely different practical purposes. Pragmatists, early and late, have respected this plurality of our ways of experiencing and making sense of both human and non-human reality. They have had no use for the fiction of a "God's-Eye-View" to the world (here the traditions of pragmatism and postmodernism of course resemble each other), but, unlike postmodernists, they have not attempted to destroy the notion of a human subject. Instead, they have respected our need to ask questions about the significance of our individual lives. Therefore, pragmatism might also be able to accommodate our need— a very human need indeed— to be able to conceive of our lives as tragic (or, to point out a possible link between the premodern and modern standpoints, as tragic narratives).

Relevant examples could be multiplied. Another crucially important premodern source of insight for those who wish to make sense of their human limitedness might be the Book of Job (which is not a tragedy, of course). Reading the story about Job may make us appreciate our smallness and insignificance as parts of a vast amoral universe (cf. Wilcox 1989)— irrespective of whether we are theists, atheists, or agnostics, I would add.

The problem here, as so often in philosophy, is how to avoid uncritical relativism. Why can (or should) we "structure" our lives on the basis of tragedy, recognizing our hubris and the resulting nemesis, or on the basis of the Book of Job, recognizing our ignorance and weakness against the great mysteries of the creation, but not— at least not rationally and responsibly— on the basis of astrology (another premodern practice or viewpoint), postulating interstellar causal forces which determine the events of our lives? Both tragedy, the Bible, and astrology are, to use Nelson Goodman's term, "entrenched" in human culture. There has to be a normative point of view from which we can say that two of them should be taken seriously (though critically) in reflecting on human life whereas the third one should not. There has to be a way of saying that the human purposes which tragedy and the Scriptures (non-foundationalistically interpreted) serve are more serious and better purposes than the ones served by astrology (or other irrational pseudo-sciences).(4) It is hardly surprising that one of the constantly reoccuring charges that pragmatists have had to meet with is the accusation that pragmatism amounts to relativism.

The ultimate form of philosophical relativism is the first-person subjectivist view, according to which I am myself the only possible standard for the rationality (or moral acceptability, or any other normative virtue) of my beliefs, actions, etc. This is no doubt a possible position. It is related to still another example— admittedly, a modern rather than premodern one— which might throw light on the philosophical relevance of certain non-scientific, prima facie non-rational frameworks: the search for authentic existence, or authenticity for short, as constitutive of our individual lives. This search, inseparably connected with the inevitability of death and the above-mentioned experience of guilt, has been extensively discussed in the existentialist tradition, i.e., in the work of such literary and philosophical figures as Kierkegaard, Nietzsche, Heidegger, Sartre, and Camus (see Golomb 1995).

If it is true that we ourselves "create our authenticity" and that "[t]here is no one but ourselves to condemn or appreciate our behaviour" in the course of that creation (ibid., p. 25), there is a danger of solipsism that we must not fail to observe. If I am the measure of how my life— its authenticity, moral quality, or anything else about it— should be evaluated, then I am, in a profound sense, alone in the world. The world is my world.(5) Again, it is quite possible to hold this view. One cannot really argue against solipsism on theoretical grounds. Instead, the "argument" can only be based on an ethical decision to lead a certain kind of (authentic) life, to expose one's individual opinions to public normative criteria.

3. There is, then, no easy argumentative "solution" to the problem of relativism, subjectivism, and solipsism. This problem must be constantly faced when dealing with


دانلود با لینک مستقیم


مقاله درباره تعلیم و تربیت متن اصلی با ترجمه